Psychodietetyka z elementami AI

1. Klientka pokazuje Ci jadłospis wygenerowany przez czat AI i pyta, czy może go stosować. Co robisz?

Sprawdzam go pod kątem jej zdrowia, potrzeb i bezpieczeństwa, wyjaśniam, co jest w porządku, a co wymaga zmian, i pokazuję, jak mądrze korzystać z takich narzędzi. Mówię, że lepiej w ogóle nie korzystać z AI. Akceptuję jadłospis bez sprawdzania.

2. Klient od tygodni skrupulatnie zapisuje każdy posiłek w aplikacji i coraz bardziej się tym stresuje. Co zauważasz?

Że monitorowanie, które miało pomagać, zaczyna nakręcać napięcie i potrzebę kontroli — rozmawiamy o tym i szukamy elastyczniejszego podejścia. Że jest bardzo zmotywowany i dobrze sobie radzi. Proponuję jeszcze dokładniejsze liczenie kalorii.

3. W czym mogłoby Ci pomóc narzędzie AI w pracy psychodietetyka?

W analizie dzienniczków żywieniowych, wychwytywaniu wzorców, np. jedzenia pod wpływem emocji, i przygotowaniu materiałów edukacyjnych — zawsze z moją końcową oceną. Mogłoby układać za mnie gotowe diety. W niczym, to tylko chwilowa moda.

4. Klientka mówi, że objada się wieczorami, gdy czuje się samotna. Jak z nią pracujesz?

Pomagam jej zauważyć związek między emocjami a jedzeniem, szukamy innych sposobów radzenia sobie z samotnością i stopniowo zmieniamy nawyki. Układam jadłospis z sycącą kolacją. Radzę, żeby po prostu nie jadła po kolacji.

5. Poradnia chce wdrożyć czatbota, który odpowiada klientom między wizytami. O co pytasz przed decyzją?

O ochronę danych zdrowotnych, źródła wiedzy, na których opiera odpowiedzi, i o to, jak reaguje, gdy ktoś pisze o niepokojących objawach. Głównie o koszt i wygodę obsługi. O nic — im więcej automatyzacji, tym lepiej.

6. Czy lubisz testować nowe aplikacje i narzędzia, a jednocześnie krytycznie oceniać, co naprawdę działa?

Tak — ciekawi mnie technologia, ale sprawdzam jej skuteczność i ograniczenia. Korzystam z nowych narzędzi, gdy ktoś mi je poleci. Nie, wolę unikać nowych technologii.

7. Klient przynosi dane z opaski sportowej: sen, kroki i tętno. Jak je wykorzystujesz?

Łączę je z tym, co mówi o jedzeniu, stresie i samopoczuciu, i szukam zależności, np. między krótkim snem a wieczornym podjadaniem. Odnotowuję je w karcie klienta. Uznaję je za nieprzydatne w mojej pracy.

8. Model AI zasugerował klientowi z cukrzycą kilkudniową głodówkę oczyszczającą. Jak reagujesz?

Wyjaśniam ryzyko, przypominam, że takie decyzje trzeba konsultować z lekarzem, i omawiamy, dlaczego AI może podawać błędne lub niebezpieczne rady. Mówię, że to zły pomysł, bez dalszych wyjaśnień. Uznaję, że skoro AI tak podpowiada, można spróbować.

9. Które podejście jest Ci bliższe w pracy z klientem?

Technologia wspiera, ale podstawą jest relacja, rozmowa i zrozumienie, dlaczego ktoś je tak, a nie inaczej. Najważniejsze są dobre aplikacje, reszta to dodatek. Wystarczy dobra dieta, psychologia nie jest potrzebna.

10. Co najbardziej motywuje Cię do podjęcia studiów podyplomowych „Psychodietetyka z elementami AI”?

Chęć łączenia psychologii odżywiania z nowoczesnymi narzędziami AI, by skuteczniej i odpowiedzialnie wspierać ludzi w zmianie nawyków. Potrzeba lepszego rozumienia narzędzi AI, z których coraz częściej korzystają moi klienci lub pacjenci. Nie jestem pewien/pewna, czy to dla mnie

⇑Psychodietetyka z elementami AI na Uniwersytecie DSW Ideis Kraków

⇑Test: sprawdź czy Psychodietetyka z elementami AI to studia dla Ciebie

Przejdź do:

Kontakt: