Akademia świadomego rodzica

1. Dziecko rzuca się na podłogę w sklepie, bo nie dostało słodyczy. Jak reagujesz?

Zachowuję spokój, nazywam jego emocje, jestem przy nim i konsekwentnie podtrzymuję swoją decyzję. Kupuję słodycze, żeby jak najszybciej skończyć scenę. Krzyczę i grożę karą przy wszystkich.

2. Nastolatek coraz mniej z Tobą rozmawia i zamyka się w pokoju. Co robisz?

Szukam okazji do rozmowy bez przesłuchiwania, interesuję się jego światem i daję mu poczucie, że może do mnie przyjść. Zabieram mu telefon, żeby wymusić kontakt. Zostawiam go w spokoju — to taki wiek, przejdzie mu.

3. Dwoje rodzeństwa ciągle się kłóci o zabawki i uwagę rodziców. Jak do tego podchodzisz?

Nie porównuję dzieci, uczę je rozwiązywać spory i znajduję czas na osobną uwagę dla każdego. Zawsze karzę starsze dziecko, bo powinno ustępować. Nie reaguję, niech same sobie radzą.

4. Jak ustalasz zasady korzystania z ekranów w domu?

Razem z dzieckiem, dostosowując je do wieku, i sam/sama staram się dawać dobry przykład. Wprowadzam zakazy, gdy coś mnie zdenerwuje. Nie ustalam żadnych, każdy robi, co chce.

5. Nauczycielka mówi, że Twoje dziecko ma trudności z koncentracją na lekcjach. Co robisz?

Rozmawiam z nią spokojnie, obserwuję dziecko w domu i w razie potrzeby konsultuję się ze specjalistą. Obiecuję, że porozmawiam z dzieckiem, żeby się bardziej starało. Uważam, że to wina szkoły, nie dziecka.

6. Po ciężkim dniu w pracy nie masz siły i wybuchasz złością na dziecko. Co dalej?

Gdy emocje opadną, przepraszam, tłumaczę, co się stało, i zastanawiam się, jak zadbać o siebie, żeby rzadziej do tego dochodziło. Udaję, że nic się nie stało. Uznaję, że dziecko samo sobie zasłużyło.

7. Czy interesuje Cię, jak rozwija się mózg dziecka i dlaczego w danym wieku zachowuje się w określony sposób?

Tak — ta wiedza pomaga mi lepiej rozumieć dziecko i spokojniej reagować. Trochę, jeśli trafię na ciekawy artykuł. Nie, wychowanie to kwestia zdrowego rozsądku.

8. Dziecko przynosi słabą ocenę i boi się Twojej reakcji. Jak się zachowujesz?

Doceniam, że mi powiedziało, rozmawiamy o tym, co sprawiło trudność, i razem szukamy sposobu na poprawę. Robię wykład o tym, jak ważna jest nauka. Karzę szlabanem bez rozmowy.

9. Jak reagujesz na dobre rady od dziadków lub znajomych, które nie pasują do Twojego sposobu wychowania?

Spokojnie wyjaśniam swoje podejście, biorę z rad to, co wartościowe, a resztę z szacunkiem odpuszczam. Zgadzam się, żeby nie było konfliktu, a potem i tak robię swoje. Ostro ucinam rozmowę.

10. Co najbardziej motywuje Cię do podjęcia studiów podyplomowych „Akademia świadomego rodzica”?

Chęć świadomego i spokojnego wychowania dziecka albo wspierania rodziców w mojej pracy zawodowej, np. w szkole czy przedszkolu. Potrzeba uporządkowania wiedzy o wychowaniu i rozwoju dziecka. Nie jestem pewien/pewna, czy to dla mnie