Neuroprzywództwo

1. Słyszysz, że przewlekły stres w zespole osłabia zdolność ludzi do podejmowania przemyślanych decyzji. Co myślisz?

Chcę wiedzieć, co dzieje się wtedy w mózgu, i wykorzystać tę wiedzę w kierowaniu ludźmi. Ciekawostka, ale nie wiem, co miałbym/miałabym z nią zrobić. To dla mnie zbyt naukowe i oderwane od pracy.

2. Masz przekazać pracownikowi trudną informację zwrotną. Jak się do tego zabierasz?

Zastanawiam się, jak zareaguje emocjonalnie, i dobieram słowa tak, by nie poczuł się zagrożony, a chciał coś zmienić. Mówię wprost, co jest nie tak, i oczekuję poprawy. Odkładam rozmowę, bo nie lubię takich sytuacji.

3. Czy interesuje Cię, dlaczego tak trudno zmienić nawyki — Twoje i Twoich współpracowników?

Bardzo — chcę rozumieć mechanizmy, które za tym stoją, i umieć je wykorzystać. Czasem się nad tym zastanawiam. Nie, ludzie po prostu muszą się bardziej postarać.

4. Pod koniec długiego dnia spotkań masz podjąć ważną decyzję. Co robisz?

Wiem, że zmęczenie obniża jakość decyzji, więc jeśli mogę, odkładam ją na porę, gdy mam najwięcej energii. Decyduję od razu, żeby mieć to z głowy. Nie widzę różnicy, o której porze decyduję.

5. Trafiasz w sieci na efektowny artykuł o tym, że ludzie wykorzystują tylko niewielką część mózgu. Jak reagujesz?

Podchodzę do tego krytycznie i sprawdzam, co na ten temat mówią rzetelne badania. Brzmi ciekawie, ale tego nie sprawdzam. Od razu udostępniam znajomym, bo to inspirujące.

6. Zespół jest zniechęcony po nieudanym projekcie. Jak go odbudowujesz?

Daję ludziom poczucie wpływu i bezpieczeństwa, doceniam małe postępy i pomagam zobaczyć sens dalszej pracy. Organizuję spotkanie integracyjne i czekam, aż nastroje się poprawią. Mówię, że trzeba się wziąć w garść i pracować dalej.

7. Jak dbasz o własną koncentrację i odporność psychiczną w pracy?

Świadomie — obserwuję, co mi pomaga, a co mnie rozprasza, i szukam metod opartych na wiedzy. Czasem próbuję różnych sposobów, ale bez większego planu. Nie myślę o tym, po prostu pracuję.

8. Czy chcesz rozumieć, jak emocje wpływają na to, w jaki sposób ludzie przyjmują polecenia i zmiany w firmie?

Tak — uważam, że bez tego trudno skutecznie przewodzić. Trochę, choć liczą się głównie wyniki. Nie, emocje nie powinny mieć miejsca w pracy.

9. Na spotkaniu dwie osoby zaczynają się kłócić i rozmowa wymyka się spod kontroli. Co robisz?

Ogłaszam krótką przerwę, pomagam obu stronom ochłonąć i wracamy do rozmowy, gdy emocje opadną. Podnoszę głos, żeby przywrócić porządek. Czekam, aż sami skończą.

10. Co najbardziej motywuje Cię do podjęcia studiów podyplomowych „Neuroprzywództwo”?

Chęć przewodzenia ludziom w sposób oparty na wiedzy o tym, jak działają mózg, emocje i motywacja. Ciekawość, co neuronauka mówi o pracy i zachowaniu ludzi. Nie jestem pewien/pewna, czy to dla mnie