Zarządzanie zespołami rozproszonymi

1. Twój zespół pracuje w różnych miastach i strefach czasowych. Jak organizujesz komunikację?

Ustalam jasne zasady: co omawiamy na spotkaniach, co asynchronicznie, gdzie zapisujemy decyzje i jak szybko odpowiadamy. Organizuję częste spotkania online, żeby wszyscy byli na bieżąco. Każdy komunikuje się tak, jak lubi.

2. Do zespołu dołącza nowa osoba, która nie spotka nikogo na żywo. Jak ją wdrażasz?

Przygotowuję plan pierwszych tygodni, przydzielam opiekuna i umawiam krótkie rozmowy z każdym członkiem zespołu. Daję dostęp do dokumentów i proszę, żeby pytała, gdy czegoś nie wie. Zakładam, że sama się odnajdzie.

3. Jeden z pracowników od dłuższego czasu wyłącza kamerę, odpowiada zdawkowo i wydaje się wycofany. Co robisz?

Umawiam się na spokojną rozmowę w cztery oczy, pytam, jak się czuje i czego potrzebuje, bez oceniania. Przypominam mu o obowiązku włączania kamery. Nie reaguję, dopóki wykonuje zadania.

4. Jak oceniasz pracę osób, których nie widzisz na co dzień?

Po uzgodnionych celach i rezultatach, a nie po tym, ile godzin są dostępne online. Sprawdzam, czy są aktywne w komunikatorze. Chcę mieć podgląd każdego ich ruchu na komputerze.

5. Dwie osoby z zespołu kłócą się w wiadomościach pisanych, a ton robi się coraz ostrzejszy. Jak reagujesz?

Przenoszę rozmowę na wideorozmowę, wysłuchuję obu stron i pomagam ustalić sposób dalszej współpracy. Piszę na wspólnym kanale, żeby się uspokoili. Udaję, że tego nie widzę.

6. Czy potrafisz pisać jasno i zwięźle, tak by wiadomość nie wymagała dodatkowych wyjaśnień?

Tak — dbam o kontekst, konkretne prośby i terminy, bo w pracy na odległość to podstawa. Staram się, ale często potem coś doprecyzowuję. Nie przykładam do tego wagi — w razie czego ktoś dopyta.

7. Członkowie zespołu prawie się nie znają i brakuje im poczucia wspólnoty. Co proponujesz?

Regularne nieformalne spotkania online, docenianie sukcesów na forum i — jeśli to możliwe — okazjonalne spotkanie na żywo. Wspólny kanał do luźnych rozmów i liczę, że to wystarczy. Nic — w pracy liczą się wyniki, nie relacje.

8. Część zespołu odpisuje o świcie, część późnym wieczorem. Jak dbasz o granice między pracą a odpoczynkiem?

Ustalamy godziny dostępności, szanuję czas wolny innych i sam/sama nie oczekuję odpowiedzi poza nimi. Nie ingeruję — każdy pracuje, jak chce. Oczekuję, że wszyscy będą dostępni wtedy, kiedy ich potrzebuję.

9. Ważna decyzja zapadła na spotkaniu, w którym nie uczestniczyła połowa zespołu. Co robisz?

Spisuję decyzję wraz z uzasadnieniem w miejscu dostępnym dla wszystkich i daję czas na pytania. Wspominam o niej przy okazji kolejnego spotkania. Zakładam, że informacja jakoś do wszystkich dotrze.

10. Co najbardziej motywuje Cię do podjęcia studiów podyplomowych „Zarządzanie zespołami rozproszonymi”?

Chęć skutecznego kierowania zespołem pracującym zdalnie lub w różnych lokalizacjach, tak by ludzie dobrze współpracowali i osiągali wspólne cele. Potrzeba lepszego radzenia sobie z wyzwaniami pracy zdalnej w mojej obecnej roli. Nie jestem pewien/pewna, czy to dla mnie

⇑Zarządzanie zespołami rozproszonymi na Uniwersytecie WSB Merito Szczecin

⇑Test: sprawdź czy Zarządzanie zespołami rozproszonymi to studia dla Ciebie

⇑Definicje i cytaty

Przejdź do:

Kontakt:

Wiadomości: