Studia podyplomowe

województwo
miasto
grupa kierunków
język
typ uczelni  
status uczelni  
Katowice, Polska

Urbanistyka i planowanie przestrzenne

Język: polski
Grupa kierunków: inżynieryjno-techniczne
Program studiów o charakterze interdyscyplinarnym przygotowany jest we współpracy z Południową Okręgową Izbą Urbanistów z siedzibą w Katowicach i dostosowany do bieżących wymogów prawnych. Wykładowcami są eksperci i wieloletni praktycy posiadający znaczący dorobek zawodowy.

Zakres programowy obejmuje podstawowe regulacje prawne dotyczące szeroko pojętej gospodarki przestrzennej i odniesienie się do tych regulacji z punktu widzenia ich spójności merytoryczno-prawnej i możliwości praktycznego ich zastosowania. Przyjęto program wykładów, który uwzględnia wymagania związane z wieloma dziedzinami wiedzy i praktyki, a istotnymi dla wprowadzenia wszystkich obowiązujących przepisów odrębnych, które muszą być uwzględnione w gospodarce przestrzennej.

Ukończenie studiów podyplomowych w zakresie planowania przestrzennego, urbanistyki, gospodarki przestrzennej warunkuje wpis na listę członków Izby Urbanistów w sytuacji, gdy absolwent ukończył studia wyższe inne niż architektura, urbanistyka lub gospodarka przestrzenna (wymóg art. 5, pkt. 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów).

Prawo wykonywania samodzielnego projektowania przestrzeni w skali regionalnej i lokalnej lub kierowanie zespołem prowadzącym takie projektowanie przysługuje wyłącznie osobom wpisanym na listę członków właściwej Izby Samorządu Zawodowego.
Planowanie
Planowanie – proces ustalania celów i odpowiednich działań, by je osiągnąć. Opisując bardziej szczegółowo, jest to projektowanie przyszłości, jakiej się pragnie, oraz skutecznych środków jej organizacji. Planowanie to również przewidywanie warunków działania w ramach określonych granic czasowych, wyznaczanie celów i zadań oraz środków i sposobów ich najkorzystniejszej realizacji. Zróżnicowanie horyzontu czasu, do którego odnosi się planowanie, a w związku z tym możliwości rozpoznania kwantyfikacji uwarunkowań działania prowadzą do wyróżnienia planowania strategicznego (długoterminowego) oraz planowania operatywnego (krótkoterminowego).
Planowanie przestrzenne
Planowanie przestrzenne – główny instrument polityki przestrzennej. Dotyczy co najmniej trzech poziomów integracji zjawisk społecznych – miasta (gminy), regionu i kraju. Współcześnie planowaniem obejmowane są także ponadnarodowe całości, co wyraża się we współpracy np. w ramach krajów nadbałtyckich czy rozmaitych regionów europejskich. Im wyższy poziom złożoności struktur społecznych i gospodarczych, tym większa skala trudności w godzeniu interesów różnych podmiotów i harmonizowaniu interesów w życiu społecznym i w gospodarce na poziomie mikro, mezo i makro.
Urbanistyka
Urbanistyka – nauka o planowaniu miast i osiedli oraz ich powstawaniu i historii rozwoju; urbanistyka jest dyscypliną nauk technicznych.
Polityka Prywatności