Mediacje rodzinne i karne

Dlaczego warto:

• Prestiż i partnerstwo merytoryczne
• Kompleksowe przygotowanie do zawodu
• Praktyczny wymiar kształcenia
• Kwalifikacje uznawane w całym kraju
• Elastyczna formuła i nowoczesne narzędzia
• Szerokie perspektywy rozwoju kariery
• Wsparcie w rozwoju zawodowym

⇑Prestiż i partnerstwo merytoryczne

Studia podyplomowe Mediacje rodzinne i karne prowadzone przez Centrum Kształcenia Podyplomowego Uczelni Łazarskiego wyróżniają się na rynku edukacyjnym dzięki ścisłej współpracy z Polskim Centrum Mediacji. To prestiżowe partnerstwo gwarantuje słuchaczom dostęp do najwyższych standardów szkoleniowych, zgodnych z wytycznymi Ministerstwa Sprawiedliwości. Dzięki temu uczestnicy nie tylko zdobywają wiedzę akademicką, ale przede wszystkim przygotowują się do pełnienia roli mediatora pod okiem czołowych ekspertów w kraju.

⇑Kompleksowe przygotowanie do zawodu

Program kształcenia został zaprojektowany tak, aby dostarczyć wszechstronnych kompetencji niezbędnych w profesjonalnym rozwiązywaniu sporów. Słuchacze zgłębiają zagadnienia z zakresu psychologii konfliktu, technik negocjacyjnych oraz komunikacji interpersonalnej. Uczelnia kładzie duży nacisk na to, by absolwenci potrafili sprawnie poruszać się w obszarze mediacji karnych, rodzinnych oraz tych dotyczących nieletnich, co stanowi solidny fundament do budowania kariery w tym sektorze.

⇑Praktyczny wymiar kształcenia

Zajęcia na tym kierunku mają charakter wybitnie warsztatowy. Zamiast czystej teorii, studenci biorą udział w licznych symulacjach mediacji i realistycznych scenariuszach, co pozwala na przećwiczenie technik radzenia sobie z silnymi emocjami stron oraz naukę prowadzenia dialogu w trudnych sytuacjach. Taka formuła zajęć sprawia, że absolwenci opuszczają mury UŁa z praktyczną umiejętnością przekuwania destrukcyjnych konfliktów w konstruktywne porozumienia.

⇑Kwalifikacje uznawane w całym kraju

Ukończenie studiów podyplomowych na tej uczelni otwiera przed słuchaczami konkretne ścieżki zawodowe. Świadectwo wydawane po zakończeniu nauki jest dokumentem pozwalającym na ubieganie się o wpis na listę stałych mediatorów sądowych. Jest to kluczowy atut dla osób wiążących swoją przyszłość z wymiarem sprawiedliwości lub chcących prowadzić własną praktykę mediacyjną, uznawaną przez sądy i instytucje państwowe.

⇑Elastyczna formuła i nowoczesne narzędzia

Studia są realizowane w trybie niestacjonarnym, co sprzyja łączeniu podnoszenia kwalifikacji z pracą zawodową. Harmonogram zjazdów weekendowych oraz wykorzystanie elementów kształcenia zdalnego pozwalają na dużą elastyczność w przyswajaniu materiału. Nowoczesne podejście do edukacji przejawia się także w udostępnianiu słuchaczom zaawansowanych materiałów dydaktycznych oraz możliwości konsultacji z doświadczonymi mediatorami-praktykami.

⇑Szerokie perspektywy rozwoju kariery

Absolwenci kierunku Mediacje rodzinne i karne znajdują zatrudnienie w wielu sektorach życia publicznego i prywatnego. Poza pracą w charakterze mediatora sądowego, zdobyte kompetencje są niezwykle cenione w placówkach resocjalizacyjnych, ośrodkach pomocy społecznej, poradniach pedagogicznych oraz w strukturach oświatowych. Wiedza z zakresu rozwiązywania sporów jest również doskonałym uzupełnieniem warsztatu pracy dla prawników, psychologów, pedagogów oraz kadry zarządzającej.

⇑Wsparcie w rozwoju zawodowym

Dzięki relacji z partnerem merytorycznym, słuchacze mają unikalną możliwość odbycia staży mediacyjnych, co ułatwia postawienie pierwszych kroków w nowym zawodzie. Uczelnia Łazarskiego stwarza przestrzeń do networkingu, pozwalając na nawiązanie kontaktów z profesjonalistami z branży oraz wymianę doświadczeń z innymi uczestnikami studiów, którzy często wywodzą się z różnorodnych środowisk zawodowych. To sprawia, że proces nauki jest bogaty w różnorodne perspektywy i inspiracje.

Odpowiedz na wszystkie pytania i sprawdź czy "Studia podyplomowe: Mediacje rodzinne i karne" to kierunek dla Ciebie!

1. Kiedy widzisz dwie kłócące się osoby, Twoją pierwszą naturalną reakcją jest:

Próba zrozumienia racji obu stron i znalezienie płaszczyzny porozumienia. Wskazanie, kto ma rację, na podstawie faktów lub zasad. Unikanie konfliktu i pozostawienie stron samym sobie.

2. Jak oceniasz swoją odporność psychiczną w sytuacjach silnego napięcia emocjonalnego?

Potrafię zachować spokój i opanowanie, co pozwala mi racjonalnie działać. Emocje innych udzielają mi się, ale staram się nad tym panować. Często czuję się przytłoczony/a cudzymi problemami i konfliktami.

3. Dlaczego decydujesz się właśnie na podyplomowe studia z mediacji, a nie na inny kierunek prawniczy lub psychologiczny?

Chcę zdobyć konkretne, uzupełniające uprawnienia do prowadzenia ugód poza procesem sądowym. Interesuje mnie tematyka konfliktów, ale nie wiem jeszcze, jak ją wykorzystać zawodowo. Szukam jakiegokolwiek kierunku, który pozwoli mi podnieść wykształcenie.

4. Jak podchodzisz do kwestii bezstronności w sporach, nawet jeśli jedna ze stron budzi Twoją antypatię?

Uważam, że każdy zasługuje na równe traktowanie i prawo do przedstawienia swojego stanowiska. Staram się być obiektywny/a, choć czasem trudno mi ukryć własne oceny moralne. Trudno mi współpracować z osobami, których zachowania nie akceptuję.

5. Praca mediatora karnego często wiąże się ze spotkaniem ofiary i sprawcy. Co o tym sądzisz?

Widzę w tym szansę na zadośćuczynienie i naprawienie szkody w sposób polubowny. Uważam to za trudne, ale możliwe do przeprowadzenia przy ścisłym trzymaniu się procedur. Sądzę, że od wymierzania sprawiedliwości jest wyłącznie sąd i kara więzienia.

6. Jakie znaczenie ma dla Ciebie przyszła praca w zawodzie mediatora w kontekście Twojej obecnej ścieżki zawodowej?

Planuję otworzyć własną praktykę lub pracować jako biegły mediator przy sądzie. Chcę wykorzystać te umiejętności jako dodatek w obecnej pracy (np. w kadrach, szkole, policji). Nie planuję wiązać przyszłości z rozwiązywaniem konfliktów zawodowo.

7. Co jest dla Ciebie najważniejsze w komunikacji z drugim człowiekiem?

Aktywne słuchanie i dopytywanie o potrzeby ukryte pod emocjami. Jasne i precyzyjne formułowanie własnych myśli i oczekiwań. Przekonanie rozmówcy do swoich racji za pomocą logicznych argumentów.

8. W mediacjach rodzinnych często pojawia się kwestia dobra dziecka. Jak podchodzisz do takich spraw?

Potrafię oddzielić konflikt partnerów od ich ról rodzicielskich, by skupić się na dobru małoletnich. Jest to dla mnie bardzo obciążające emocjonalnie, ale rozumiem wagę problemu. Uważam, że rodzice sami powinni wiedzieć, co jest najlepsze dla ich dzieci i nie mieszać w to osób trzecich.

9. Czy zdajesz sobie sprawę, że studia podyplomowe wymagają od Ciebie samodzielnego zgłębiania przepisów prawa przy jednoczesnym ćwiczeniu kompetencji miękkich?

Tak, jestem gotowy/a na łączenie wiedzy prawniczej z warsztatem psychologicznym. Wolę skupić się albo na samych przepisach, albo na samej psychologii. Liczyłem/am na to, że studia będą opierać się głównie na teorii bez zajęć praktycznych.

10. Jak radzisz sobie z sytuacją, w której mimo Twoich starań, strony nie dochodzą do porozumienia?

Akceptuję fakt, że mediacja jest dobrowolna, a sukcesem jest już sama próba dialogu. Czuję lekką frustrację, ale staram się analizować, co można było zrobić lepiej. Traktuję to jako osobistą porażkę i tracę zapał do dalszej pracy.

Pokaż wynik