Specjalista ds. zarządzania rehabilitacją

1. Kolejka pacjentów oczekujących na rehabilitację rośnie, a jednocześnie w grafiku fizjoterapeutów są puste godziny. Co robisz?

Analizuję obłożenie gabinetów i sal, przebudowuję grafik zabiegów i wprowadzam przypomnienia, które ograniczą nieodwołane wizyty. Proszę zespół, żeby przyjmował dodatkowych pacjentów po godzinach. Zostawiam wszystko po staremu — kolejki to norma w ochronie zdrowia.

2. Dwóch fizjoterapeutów od tygodni jest w konflikcie, co zaczyna odbijać się na atmosferze w całym zespole. Jak reagujesz?

Rozmawiam z każdym osobno, potem prowadzę wspólne spotkanie, ustalamy jasne zasady współpracy i sprawdzam, czy są przestrzegane. Zwracam im uwagę na zebraniu zespołu i liczę, że sami się dogadają. Nie wtrącam się — dorośli ludzie powinni rozwiązywać swoje sprawy sami.

3. Placówka rozważa zakup nowego, drogiego urządzenia do terapii. Od czego zaczynasz?

Od analizy potrzeb pacjentów i opinii terapeutów, kosztów eksploatacji i szkoleń oraz realnej możliwości rozliczenia zabiegów. Od porównania ofert kilku dostawców pod względem ceny. Kupuję od razu — nowoczesny sprzęt zawsze przyciąga pacjentów.

4. Pacjent składa skargę, że jego zabiegi trwały krócej, niż przewidywał plan terapii. Co robisz?

Sprawdzam dokumentację, rozmawiam z terapeutą i pacjentem, wyjaśniam sprawę i — jeśli trzeba — poprawiam procedury w placówce. Przepraszam pacjenta i proszę terapeutę, żeby bardziej uważał. Uznaję skargę za przesadzoną — pacjenci zawsze na coś narzekają.

5. Jak podchodzisz do danych o pracy placówki, np. liczby zabiegów, czasu oczekiwania czy efektów terapii?

Regularnie je analizuję, bo pokazują, gdzie są wąskie gardła i co warto poprawić w organizacji pracy. Zaglądam do nich, gdy ktoś o nie zapyta. Nie przywiązuję do nich wagi — liczy się praca z pacjentem, nie tabelki.

6. Pacjent po udarze potrzebuje jednocześnie fizjoterapii, terapii mowy, wsparcia psychologa i terapii zajęciowej. Jaką widzisz w tym swoją rolę?

Koordynuję pracę specjalistów: dbam o wspólny plan, wymianę informacji i spotkania zespołu, żeby terapia była spójna. Pilnuję, żeby każdy specjalista miał zarezerwowany czas w grafiku. Żadną — każdy specjalista wie, co ma robić.

7. Za kilka tygodni placówkę czeka kontrola instytucji finansującej świadczenia. Jak się przygotowujesz?

Przeglądam dokumentację, porównuję ją z wymaganiami umowy, uzupełniam braki i omawiam z zespołem, na co zwrócić uwagę. Proszę pracowników, żeby uporządkowali swoje dokumenty. Nic szczególnego — zobaczymy, co wykażą kontrolerzy.

8. Zastanawiasz się nad wprowadzeniem nowej usługi, np. rehabilitacji domowej. Jak do tego podchodzisz?

Badam zapotrzebowanie, liczę koszty i dostępność kadry, planuję pilotaż i dopiero wtedy decyduję o szerszym wdrożeniu. Wprowadzam usługę, bo inne placówki też ją mają. Rezygnuję od razu — nowe usługi to tylko kłopot.

9. Zarząd oczekuje oszczędności, a terapeuci obawiają się spadku jakości terapii. Co robisz?

Szukam rozwiązań, które poprawiają organizację bez szkody dla pacjentów, i rozmawiam otwarcie z obiema stronami. Wprowadzam cięcia, ale obiecuję zespołowi, że wrócimy do tematu. Realizuję polecenie zarządu bez rozmowy z zespołem.

10. Co najbardziej motywuje Cię do podjęcia studiów podyplomowych „Specjalista ds. zarządzania rehabilitacją”?

Chęć sprawnego kierowania placówką lub działem rehabilitacji tak, by pacjenci dostawali dobrą terapię, a zespół pracował skutecznie. Potrzeba uzupełnienia wiedzy z zarządzania, przydatnej na moim stanowisku. Nie jestem pewien/pewna, czy to dla mnie

⇑Specjalista ds. zarządzania rehabilitacją na WSM Legnica

⇑Test: sprawdź czy Specjalista ds. zarządzania rehabilitacją to studia dla Ciebie

⇑Definicje i cytaty