Socjoterapia dzieci i młodzieży

1. W grupie socjoterapeutycznej jeden z nastolatków ciągle przerywa i wyśmiewa innych. Jak reagujesz?

Odwołuję się do wspólnie ustalonych zasad grupy, a po zajęciach rozmawiam z nim indywidualnie o tym, co się za tym kryje. Upominam go przy wszystkich za każdym razem. Wypraszam go z zajęć.

2. Jak rozpoczynasz pracę z nową grupą dzieci, które się nie znają?

Proponuję zabawy integracyjne i wspólne ustalenie zasad, żeby dzieci poczuły się bezpiecznie. Przedstawiam obowiązujące zasady i od razu przechodzę do ćwiczeń. Zaczynam od rozmowy o problemach każdego dziecka na forum grupy.

3. Dziewczynka siedzi z boku i nie chce brać udziału w ćwiczeniach grupowych. Co robisz?

Nie zmuszam jej, proponuję jej mniej eksponowaną rolę i stopniowo zachęcam do włączenia się. Pozwalam jej siedzieć z boku przez całe zajęcia. Mówię, że musi uczestniczyć jak wszyscy.

4. Wychowawca prosi o pomoc w klasie, w której narastają konflikty i jeden uczeń jest wykluczany. Jak działasz?

Rozmawiam z wychowawcą i uczniami, planuję cykl zajęć rozwijających empatię i współpracę oraz wspieram wykluczone dziecko. Prowadzę jednorazową pogadankę o tolerancji. Uznaję, że klasa sama się dotrze.

5. Czy praca z dziećmi i młodzieżą z trudnościami emocjonalnymi daje Ci satysfakcję, nawet gdy postępy są powolne?

Tak — cieszą mnie nawet drobne zmiany i mam do tego cierpliwość. Tak, choć brak szybkich efektów bywa dla mnie zniechęcający. Nie, wolę pracę z wyraźnymi i szybkimi rezultatami.

6. Jak współpracujesz z rodzicami dzieci uczestniczących w zajęciach socjoterapeutycznych?

Regularnie się z nimi kontaktuję, wyjaśniam cele zajęć i podpowiadam, jak wspierać dziecko w domu, nie naruszając jego zaufania. Spotykam się z nimi tylko na początku i na końcu cyklu. Nie kontaktuję się z rodzicami, bo pracuję z dziećmi.

7. Nastolatka po zajęciach zwierza się, że się okalecza, i prosi, by zachować to w tajemnicy. Co robisz?

Okazuję jej wsparcie, wyjaśniam, że jej bezpieczeństwo jest najważniejsze, i zgodnie z procedurą angażuję rodziców oraz specjalistów. Obiecuję dyskrecję i proponuję kolejną rozmowę. Uznaję, że chce w ten sposób zwrócić na siebie uwagę.

8. Jakie metody chętnie wykorzystujesz w pracy z grupą młodzieży?

Dramę, gry i ćwiczenia ruchowe, pracę w małych grupach oraz wspólne omawianie doświadczeń z zajęć. Głównie pogadanki i prezentacje. Wykład zakończony sprawdzianem wiedzy.

9. Historia jednego z uczestników zajęć mocno Cię poruszyła i trudno Ci o niej zapomnieć. Co robisz?

Omawiam to na superwizji lub z doświadczonym kolegą i dbam o własną higienę psychiczną. Staram się po prostu o tym nie myśleć. Na przyszłość unikam trudnych tematów na zajęciach.

10. Co najbardziej motywuje Cię do podjęcia studiów podyplomowych „Socjoterapia dzieci i młodzieży”?

Chęć prowadzenia zajęć socjoterapeutycznych i pomagania dzieciom oraz młodzieży w radzeniu sobie z emocjami i relacjami. Potrzeba lepszego radzenia sobie z trudnymi zachowaniami uczniów lub wychowanków w mojej obecnej pracy. Nie jestem pewien/pewna, czy to dla mnie