Programowanie komputerów

1. Masz napisać program, który ułoży grafik dyżurów dla kilkunastu osób z uwzględnieniem ich ograniczeń. Od czego zaczynasz?

Od rozpisania problemu na mniejsze części, opisania danych i zaprojektowania algorytmu, zanim napiszę pierwszą linijkę kodu. Od pisania kodu — resztę dopracuję po drodze. Od szukania gotowego programu, bo sam/sama tego nie zrobię.

2. Jak podchodzisz do łamigłówek logicznych i zadań, w których trzeba znaleźć najkrótszą drogę albo optymalne rozwiązanie?

Lubię je — to dla mnie dobra zabawa i trening myślenia algorytmicznego. Czasem je rozwiązuję, jeśli nie są za trudne. Szybko mnie nudzą.

3. Czy rozumiesz, dlaczego jedna metoda przeszukiwania danych może być tysiące razy szybsza od drugiej?

Tak, a przynajmniej chcę się tego nauczyć, bo dobór struktury danych i algorytmu ma ogromny wpływ na działanie programu. Domyślam się, że to kwestia mocy komputera. Nie, i nie widzę potrzeby, żeby to wiedzieć.

4. Masz do wyboru kilka języków programowania. Jak podchodzisz do nauki?

Najpierw opanowuję uniwersalne podstawy — zmienne, pętle, funkcje, obiekty — a potem łatwiej przenoszę je na kolejne języki. Uczę się jednego języka i nie zamierzam poznawać innych. Wybieram ten, którego najmniej trzeba się uczyć.

5. Twój program zwraca błędny wynik tylko dla niektórych danych wejściowych. Co robisz?

Szukam wspólnej cechy tych przypadków, używam debugera i dopisuję test, który odtwarza błąd. Dodaję warunek, który obchodzi te konkretne przypadki. Uznaję, że te dane są nietypowe i można je zignorować.

6. Kierownik prosi o prostą aplikację, w której pracownicy będą zgłaszać awarie sprzętu. Co bierzesz pod uwagę?

Potrzeby użytkowników, sposób przechowywania zgłoszeń w bazie danych, bezpieczeństwo i łatwość dalszej rozbudowy. Głównie to, żeby szybko ją oddać. Tylko wygląd ekranu, reszta się ułoży.

7. Jak reagujesz, gdy po kilku godzinach pracy nad problemem nadal nie widzisz rozwiązania?

Robię przerwę, opisuję problem komuś lub sobie na kartce, sprawdzam dokumentację i próbuję innego podejścia. Odkładam zadanie na później i często już do niego nie wracam. Rezygnuję, bo to znaczy, że programowanie nie jest dla mnie.

8. Czy wolisz pracę, w której efekt Twoich działań widać od razu, nawet jeśli wymaga ona dużej precyzji?

Tak — lubię, gdy program, który napisałem/napisałam, po prostu działa, a drobny błąd potrafię znaleźć i poprawić. Tak, ale precyzja bywa dla mnie męcząca. Nie, wolę pracę, w której drobne błędy nie mają znaczenia.

9. Twój kod ma za kilka miesięcy przejąć inna osoba. Jak się do tego przygotowujesz?

Piszę czytelny kod, dzielę go na moduły, dodaję testy i krótką dokumentację. Zostawiam kilka komentarzy w trudniejszych miejscach. Nie przejmuję się tym — sama się domyśli.

10. Co najbardziej motywuje Cię do podjęcia studiów podyplomowych „Programowanie komputerów”?

Chęć przebranżowienia się i rozpoczęcia pracy jako programista lub programistka, z solidnymi podstawami algorytmiki i kilku języków. Potrzeba lepszego rozumienia programowania w mojej obecnej pracy, np. jako tester, analityk lub nauczyciel informatyki. Nie jestem pewien/pewna, czy to dla mnie