Akademia profesjonalnego coacha

1. Klientka na pierwszej sesji mówi: „Chcę, żeby w pracy było lepiej”. Co robisz?

Zadaję pytania, które pomagają jej doprecyzować cel: co konkretnie ma się zmienić, po czym pozna, że się udało, i co od niej zależy. Proponuję kilka sposobów, jak poprawić sytuację w pracy. Mówię, żeby zmieniła pracę.

2. Klient pyta Cię wprost: „Co powinienem zrobić?”. Jak reagujesz?

Odwracam pytanie i pomagam mu samodzielnie znaleźć możliwe rozwiązania, bo to on najlepiej zna swoją sytuację. Podpowiadam, co ja bym zrobił/zrobiła na jego miejscu. Daję gotową instrukcję i oczekuję, że ją wykona.

3. W trakcie sesji klient zaczyna opowiadać o głębokich, wieloletnich trudnościach emocjonalnych. Co robisz?

Rozpoznaję granicę między coachingiem a terapią i z wyczuciem proponuję skorzystanie z pomocy psychologa lub psychoterapeuty. Kontynuuję sesję i staram się mu pomóc, jak umiem. Zmieniam temat na cele zawodowe, udając, że nic się nie stało.

4. Jak rozumiesz słuchanie w pracy coacha?

Jako pełną uwagę na słowach, emocjach i tym, co niewypowiedziane — bez przerywania i oceniania. Jako czekanie, aż klient skończy, żeby przejść do kolejnego pytania. Jako mniej ważny element — najważniejsze są moje wnioski.

5. Firma zamawia u Ciebie coaching dla pracownika i prosi o relację z sesji. Jak postępujesz?

Na początku ustalam kontrakt trójstronny: cele, zasady poufności i to, jakie informacje — za zgodą klienta — trafią do zleceniodawcy. Przekazuję ogólne wnioski, nie pytając klienta o zgodę. Przekazuję wszystko, co usłyszałem/usłyszałam — firma płaci.

6. Klient umawia się na konkretne działanie, ale na kolejnej sesji okazuje się, że go nie podjął. Co robisz?

Bez oceniania sprawdzam, co go zatrzymało, czy cel jest dla niego wciąż ważny i co może zrobić inaczej. Okazuję rozczarowanie i przypominam o zobowiązaniu. Kończę współpracę — skoro nie działa, to nie ma sensu.

7. Czy ufasz, że ludzie mają w sobie zasoby, by znaleźć własne rozwiązania?

Tak — rolą coacha jest pomóc je odkryć i uruchomić, a nie wyręczać klienta. Częściowo — niektórzy potrzebują po prostu dobrej rady. Nie — większość ludzi potrzebuje, żeby ktoś im powiedział, co robić.

8. Jak dbasz o jakość swojej pracy jako coach?

Korzystam z superwizji, proszę klientów o informację zwrotną i stale doskonalę warsztat. Oceniam sam/sama, czy sesja była udana. Nie potrzebuję tego — wiem, że jestem dobry/dobra.

9. Klient ma odmienne od Twoich wartości i poglądy na sukces. Jak to wpływa na sesję?

Pracuję z jego celami i wartościami, nie narzucając własnych, a gdyby to było niemożliwe — uczciwie o tym mówię. Delikatnie staram się go przekonać do mojego punktu widzenia. Mówię mu, że się myli.

10. Co najbardziej motywuje Cię do podjęcia studiów podyplomowych „Akademia profesjonalnego coacha”?

Chęć profesjonalnego wspierania ludzi w osiąganiu ich celów i rozwijaniu potencjału, w oparciu o etykę i rzetelny warsztat. Chęć wykorzystania elementów coachingu w pracy z zespołem lub klientami. Nie jestem pewien/pewna, czy to dla mnie