Gimnastyka Korekcyjna

1. Podczas zajęć zauważasz, że dziewczynka stoi z wysuniętą do przodu głową i zaokrąglonymi plecami. Co robisz?

Przeprowadzam dokładniejszą ocenę postawy, informuję rodziców i proponuję ćwiczenia korekcyjne, a w razie potrzeby kieruję do lekarza. Przypominam jej, żeby się wyprostowała. Nie reaguję — dzieci z tego wyrastają.

2. Jak sprawić, by ćwiczenia korekcyjne nie nudziły dzieci w wieku przedszkolnym?

Wplatam ćwiczenia w zabawy, opowieści i tory przeszkód, tak by dzieci ćwiczyły prawidłowe wzorce ruchu, nawet o tym nie myśląc. Robię krótsze serie ćwiczeń i częściej zmieniam ćwiczenie. Wymagam dyscypliny — ćwiczenia nie muszą być przyjemne.

3. Rodzice chłopca z płaskostopiem pytają, co mogą robić w domu. Co im radzisz?

Pokazuję kilka prostych ćwiczeń stóp w formie zabawy, zachęcam do chodzenia boso po różnych podłożach i ustalam, jak będziemy śledzić postępy. Polecam kupić wkładki do butów. Mówię, że w domu nic nie da się zrobić.

4. W grupie jest dziecko z nadwagą, które nie chce ćwiczyć przy innych. Jak postępujesz?

Rozmawiam z nim indywidualnie, dobieram zadania, w których może odnieść sukces, i dbam o to, by nikt go nie wyśmiewał. Pozwalam mu siedzieć na ławce, jeśli nie chce ćwiczyć. Każę mu ćwiczyć jak wszyscy, bo tylko tak schudnie.

5. Jak oceniasz efekty swojej pracy z dzieckiem z wadą postawy?

Regularnie oceniam postawę tymi samymi metodami, np. pomiarami i zdjęciami za zgodą rodziców, i porównuję wyniki w czasie. Oceniam na oko, czy dziecko lepiej się trzyma. Nie oceniam — wystarczy, że chodzi na zajęcia.

6. Czy interesuje Cię, jak budowa ciała, praca mięśni i rozwój ruchowy dziecka wpływają na postawę?

Tak — chcę dobrze rozumieć anatomię i biomechanikę, by świadomie dobierać ćwiczenia do konkretnej wady. Trochę, ale wolę gotowe zestawy ćwiczeń. Nie — wystarczą mi ogólne ćwiczenia wzmacniające.

7. Nauczycielka z klasy pyta, co może zrobić, by uczniowie mniej się garbili w ławkach. Co proponujesz?

Krótkie przerwy ruchowe w trakcie lekcji, zwrócenie uwagi na dopasowanie ławek i krzeseł do wzrostu uczniów oraz właściwe noszenie plecaków. Upominanie uczniów, gdy się garbią. Nic — w ławce nie da się siedzieć inaczej.

8. Dziecko z bocznym skrzywieniem kręgosłupa ma zalecone ćwiczenia przez lekarza. Jak współpracujesz z innymi specjalistami?

Ustalam z lekarzem lub fizjoterapeutą zakres dozwolonych ćwiczeń, dzielę się obserwacjami i dostosowuję zajęcia do zaleceń. Prowadzę zajęcia według własnego planu, a lekarz robi swoje. Nie kontaktuję się z nikim — znam się na tym najlepiej.

9. Jak opisał(a)byś swoje podejście do pracy z dziećmi w sali gimnastycznej?

Lubię je — mam cierpliwość, umiem zachęcić dzieci do ruchu i jednocześnie pilnuję dokładności wykonania ćwiczeń. Dobrze sobie radzę, ale szybko się męczę hałasem i energią dzieci. Praca z dziećmi mnie nie interesuje.

10. Co najbardziej motywuje Cię do podjęcia studiów podyplomowych „Gimnastyka korekcyjna”?

Chęć pomagania dzieciom i młodzieży w korygowaniu wad postawy oraz kształtowaniu zdrowych nawyków ruchowych. Możliwość zdobycia dodatkowych kwalifikacji do prowadzenia zajęć korekcyjnych w szkole lub przedszkolu. Nie jestem pewien/pewna, czy to dla mnie