Tyflopedagogika i surdopedagogika

1. Do Twojej klasy dołącza uczeń słabowidzący. Jak przygotowujesz dla niego materiały?

Przygotowuję powiększony druk o wyraźnym kontraście, pomoce dotykowe i dobieram mu miejsce z dobrym oświetleniem. Proszę rodziców, żeby w domu powiększali mu karty pracy. Daję mu te same materiały co reszcie klasy.

2. Uczeń słabosłyszący z aparatem słuchowym gubi się podczas lekcji. Co robisz?

Mówię wyraźnie, zwrócony/zwrócona twarzą do niego, wspieram przekaz obrazem i zapisem, sadzam go blisko i ograniczam hałas w sali. Powtarzam polecenia głośniej, gdy widzę, że nie zrozumiał. Zakładam, że aparat słuchowy rozwiązuje problem.

3. Czy jesteś gotów/gotowa opanować polski język migowy i pismo Braille’a?

Tak, chętnie poznam oba sposoby komunikacji i będę z nich korzystać na co dzień. Nauczę się jednego z nich, jeśli okaże się potrzebny. Wolę metody, które nie wymagają uczenia się nowych systemów.

4. Niewidomy uczeń ma samodzielnie dojść na stołówkę w nowej dla niego szkole. Jak go przygotowujesz?

Przechodzę z nim trasę krok po kroku, wspólnie wyznaczamy punkty orientacyjne i ćwiczymy, aż poczuje się pewnie. Proszę kolegę z klasy, żeby zawsze go prowadził. Ustalam, że posiłek będzie mu przynoszony do sali.

5. Rodzice małego dziecka z wrodzonym uszkodzeniem słuchu pytają, jak porozumiewać się z nim w domu. Co im mówisz?

Przedstawiam możliwe drogi komunikacji, kieruję do specjalistów i wspieram ich w podjęciu decyzji, która pasuje do ich rodziny. Polecam im poszukać materiałów w internecie. Odpowiadam, że tym zajmie się szkoła, gdy dziecko do niej pójdzie.

6. Nauczyciel matematyki pyta, jak przygotować sprawdzian dla niewidomej uczennicy. Co proponujesz?

Wspólnie dostosowujemy formę: wersję brajlowską lub elektroniczną z programem udźwiękawiającym, rysunki wypukłe i więcej czasu. Proponuję, by zamiast sprawdzianu odpowiedziała ustnie. Radzę zwolnić ją ze sprawdzianu.

7. Ciekawi Cię, jak osoby z niepełnosprawnością wzroku lub słuchu poznają świat innymi zmysłami?

Bardzo – chcę rozumieć ich perspektywę i uczyć w sposób, który ją uwzględnia. Trochę, choć wolę skupić się na praktycznych metodach. Niezbyt, interesuje mnie raczej praca z typową grupą.

8. Głuchy uczeń stoi na przerwach sam, bo rówieśnicy nie wiedzą, jak z nim rozmawiać. Jak reagujesz?

Uczę klasę podstawowych znaków i zasad rozmowy z osobą głuchą oraz organizuję zabawy, w których wszyscy działają razem. Proszę klasę, żeby była dla niego miła. Czekam, aż dzieci same się do siebie przyzwyczają.

9. Postępy Twojego ucznia są powolne i wymagają wielu powtórzeń. Jak się z tym czujesz?

Cieszą mnie małe kroki – notuję je i pokazuję uczniowi oraz rodzicom, ile już osiągnął. Bywa to frustrujące, ale staram się nie zniechęcać. Wolę pracę, w której efekty widać szybko.

10. Co najbardziej motywuje Cię do podjęcia studiów podyplomowych „Tyflopedagogika i surdopedagogika”?

Chęć wspierania uczniów niewidomych, słabowidzących, głuchych i słabosłyszących w nauce i samodzielności. Potrzeba lepszego przygotowania do pracy z uczniem z niepełnosprawnością sensoryczną, którego mam w klasie lub grupie. Nie jestem pewien/pewna, czy to dla mnie