Akademia Profesjonalnego Mediatora – mediacje sądowe i pozasądowe

1. Jedna ze stron na początku mediacji mówi: „Pan/Pani na pewno przyzna mi rację”. Jak reagujesz?

Spokojnie wyjaśniam, że jako mediator jestem bezstronny/bezstronna i nie rozstrzygam, kto ma rację, tylko pomagam stronom samodzielnie wypracować porozumienie. Uśmiecham się i przechodzę do dalszej części spotkania. Przyznaję jej rację, żeby zyskać jej zaufanie.

2. Sąd skierował do Ciebie sprawę, ale jedna ze stron nie chce brać udziału w mediacji. Co robisz?

Szanuję zasadę dobrowolności — mogę wyjaśnić, na czym polega mediacja, ale decyzja należy do strony, a o jej braku zgody informuję sąd. Dzwonię kilka razy i przekonuję, aż się zgodzi. Mówię, że odmowa zaszkodzi jej w sądzie.

3. Podczas sesji emocje sięgają zenitu — strony zaczynają na siebie krzyczeć. Jak postępujesz?

Przypominam ustalone zasady, nazywam emocje, a w razie potrzeby zarządzam przerwę lub rozmowę na osobnych spotkaniach. Czekam, aż same się uspokoją. Kończę mediację — z takimi ludźmi nie da się rozmawiać.

4. Pracownik i pracodawca spierają się o rozwiązanie umowy. Jak pomagasz im wyjść poza sztywne stanowiska?

Pytam o interesy i potrzeby stojące za żądaniami, np. o poczucie sprawiedliwości, dobre referencje czy szybkie zamknięcie sprawy. Proponuję rozwiązanie pośrodku i namawiam obie strony do jego przyjęcia. Mówię, która strona ma silniejsze argumenty.

5. Na spotkaniu osobnym jedna strona zdradza Ci informację, której nie chce ujawniać drugiej. Co robisz?

Zachowuję ją w poufności i nie przekazuję drugiej stronie bez wyraźnej zgody. Sugeruję ją drugiej stronie delikatnie, bez wskazywania źródła. Przekazuję ją — przecież wszystko ma być jawne.

6. Strony doszły do porozumienia. Jak przygotowujesz ugodę?

Spisuję ją precyzyjnie i zrozumiale, tak by była wykonalna i nie budziła wątpliwości, i upewniam się, że obie strony ją rozumieją. Spisuję ogólne ustalenia — szczegóły dopowiedzą sobie same. Zostawiam to stronom — moja rola się skończyła.

7. Mediujesz w sprawie rodzinnej dotyczącej kontaktów z dzieckiem. Co jest dla Ciebie szczególnie ważne?

Kierowanie uwagi rodziców na dobro dziecka i ich przyszłą współpracę jako rodziców, a nie na wzajemne pretensje. Wysłuchanie obu stron i zapisanie, czego chcą. Ustalenie, kto jest winny rozpadu związku.

8. Czy masz cierpliwość do rozmów, w których porozumienie wypracowuje się powoli, czasem przez kilka spotkań?

Tak — wiem, że trwałe porozumienie wymaga czasu, a moją rolą jest prowadzić proces, nie przyspieszać go na siłę. Raczej tak, choć wolę szybkie rozwiązania. Nie — jeśli nie uda się od razu, nie ma sensu ciągnąć.

9. Firmy chcą rozwiązać spór o wykonanie umowy bez sądu. Jak przygotowujesz się do takiej mediacji?

Poznaję istotę sporu, ustalam z pełnomocnikami zasady i przebieg spotkań, a w razie potrzeby uzupełniam wiedzę branżową. Czytam umowę i przychodzę na spotkanie. Nie przygotowuję się — strony same wszystko wyjaśnią.

10. Co najbardziej motywuje Cię do podjęcia studiów podyplomowych „Akademia Profesjonalnego Mediatora – mediacje sądowe i pozasądowe”?

Chęć profesjonalnego pomagania ludziom i firmom w rozwiązywaniu sporów zarówno w sprawach kierowanych przez sąd, jak i poza nim. Chęć wykorzystania umiejętności mediacyjnych w obecnej pracy, np. w kadrach, kancelarii czy pomocy społecznej. Nie jestem pewien/pewna, czy to dla mnie